Oj jak maw ja dwadcjat lit [1]

Oj jak maw ja dwadcjat lit,
Zaw’jazały meni swit:
Wzjaw ja sobi wdowycju,
Staru babcju Maryncju.
Tadrita, tadrita,
Staru babcju Maryncju.

Stara baba Maryncja
Nycz ne robyt – swarytsja,
Szcze j burkocze: – Wnesy drow,
Bo ja chora – ty zdorow.
Tadrita, tadrita,
Bo ja chora – ty zdorow.

Koby skoro do tepła,
Bo wże stara dopekła,
Wsuczu ja jij motuzok
Ta j powedu na torżok.
Tadrita, tadrita,
Ta j powedu na torżok.

Każe baba: – Choczu pyty.
Ja jij kupyw okowyty.
Jak sja baba napyła.
Łysz nohamy protjahła.
Tadrita, tadrita,
Łysz nohamy protjahła.

Łeżyt baba ta j chrope
Aż łuna kruhom ide.
Tycho! Babu ne zbudit,
Szczob na tanci piszow did.
Tadrita, tadrita,
Szczob na tanci piszow did.

Hraj, muzyko, weselisze,
Wy, diwczata, jdit smilisze,
Berit mene u tanec,
Ja kruhom szcze mołodec.
Tadrita, tadrita,

Wse cwite kruhom, hljadit,
Jak że tut ne mołodit!
Mołodije ridnyj kraj,
Hraj, muzyko, dużcze hraj!
Tadrita, tadrita,
Hraj, muzyko, dużcze hraj!